ผู้พยากรณ์ · 2026-11-19
ผู้ทำนายและผู้เผยพระวจนะชื่อดังของเกาหลี: โดซอน มูฮัก โทจอง และนัมซาโก กับสิ่งที่เล่ากันว่าพวกเขาเคยทำนายไว้
ประเพณีการทำนายของเกาหลีเชื่อมโยงกับโหราศาสตร์ฮวงจุ้ยของอาจารย์โดซอนและโดซอนบีกี (Doseon Bigi) บทบาทของมูฮักในตำนานการย้ายเมืองหลวงไปฮันยาง (Hanyang) อี จีฮัมกับโทจองบิกยอล (Tojeong Bigyeol) นัมซาโกกับเคียกัมยูรก และจองกัมนกกับสถานที่ปลอดภัยสิบแห่ง โดซอน อี จีฮัม และนัมซาโกเป็นบุคคลจริง แต่ไม่แน่ชัดว่าพวกเขาเขียนตำราที่มีชื่อของตนหรือไม่ เคียกัมยูรกปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 20 และถูกกล่าวหาว่าเป็นของปลอม ส่วนโทจองบิกยอลเชื่อกันอย่างแพร่หลายว่ามีรูปแบบที่ลงตัวในหมู่ประชาชนทั่วไปนานหลังอีเสียชีวิต คำทำนายส่วนใหญ่ที่ถูกยกให้ตำราเหล่านี้อาจตั้งอยู่บนการตีความหรือการเพิ่มเติมในภายหลัง จึงควรอ่านในฐานะประเพณี ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้ว
1. ประเพณีการทำนายของเกาหลี: ฮวงจุ้ยและตำราลับ
ในเกาหลี การทำนายถูกถ่ายทอดมายาวนานผ่านพุงซู (pungsu หรือฮวงจุ้ย) ลางสังหรณ์แบบโดชัม (dochamm) และตำราที่เขียนด้วยลายมือที่เรียกว่าบิกยอล (bigyeol) หรือสูตรลับ เบื้องหลังคือความคิดสองประการ ได้แก่ พลังของผืนดินกำหนดชะตาของรัฐ และราชวงศ์ใหม่หรือยุคใหม่จะมาถึงเมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม
บุคคลที่กล่าวถึงที่นี่ คือโดซอน มูฮัก อี จีฮัม และนัมซาโก ล้วนเป็นที่รู้จักว่าเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ตัวจริง แต่หนังสือและเรื่องเล่าจำนวนมากที่ผูกกับชื่อของพวกเขาอาจถูกสร้างหรือเพิ่มเติมในภายหลัง ดังนั้นต้องพิจารณาการมีอยู่ของตัวบุคคลและความแท้ของตัวบทแยกจากกัน
2. อาจารย์โดซอนและโดซอนบีกี
โดซอน (827-898) เป็นพระภิกษุช่วงปลายสมัยซิลลารวมแผ่นดิน (Unified Silla) ที่ได้รับการยกย่องว่าพัฒนาฮวงจุ้ยแบบบีโบ (bibo) คือแนวคิดการเสริมวัดหรือเจดีย์ในจุดที่พลังของผืนดินบางเบา และกดข่มในจุดที่มีมากเกินไป เขามักถูกเอ่ยถึงว่าเป็นผู้ก่อตั้งฮวงจุ้ยเกาหลีตามแบบที่ปฏิบัติกันมา
โดซอนบีกี (Doseon Bigi) ที่ว่ากันว่าเป็นผลงานของเขา ถูกอ้างในสมัยโครยอ (Goryeo) เป็นเหตุผลสำหรับการย้ายเมืองหลวง เข้าใจกันว่าโครยอซา (Goryeosa) บันทึกว่าคิม วีเจ (Kim Wije) อ้างถึงในปี 1096 ปีแรกของรัชกาลพระเจ้าซุกจง (Sukjong) เมื่อเสนอให้ย้ายเมืองหลวง มีเรื่องเล่าว่าโดซอนทำนายการประสูติของวัง กอน (Wang Geon) ผู้ก่อตั้งโครยอ และตัวราชวงศ์เอง แต่ควรอ่านว่าเป็นตำนานรุ่นหลังมากกว่า และไม่มีตัวบทต้นฉบับใดยืนยัน หนังสือต้นฉบับไม่หลงเหลือ ดังนั้นแม้แต่ผู้เขียนและเนื้อหาก็ยังเป็นที่โต้เถียง
3. มูฮักและตำนานการย้ายเมืองหลวงไปฮันยาง
มูฮัก (1327-1405) เป็นพระภิกษุที่รู้จักกันในฐานะอาจารย์ของอี ซองกเย (Yi Seong-gye) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์โชซอน (Joseon) เขาถูกจดจำว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญฮวงจุ้ยในช่วงการเลือกเมืองหลวงใหม่ และมีเรื่องเล่ากันกว้างขวางว่าเขามีส่วนในการย้ายไปฮันยาง คือกรุงโซลในปัจจุบัน
เรื่องเล่าที่โด่งดังที่สุดคือมูฮักเสนอให้อินวังซัน (Inwangsan) เป็นภูเขาหลัก ขณะที่จอง โดจอน (Jeong Do-jeon) ยืนกรานให้เป็นบูกักซัน (Bugaksan หรือแพกักซัน) เรื่องเล่าอื่น ๆ พรรณนาถึงข้อพิพาทว่าหินซอนบาวี (Seonbawi) ควรอยู่ในหรือนอกกำแพงเมือง หรือมูฮักอธิษฐานขอให้ราชวงศ์ยืนยาว แต่เรื่องเหล่านี้มีลักษณะเป็นตำนานพื้นบ้าน ในบันทึกจริง มีการหารือเรื่องเกรยงซัน (Gyeryongsan) และมูอัก (Muak) ตามลำดับก่อนเลือกฮันยาง และควรตรวจสอบกระบวนการนั้นกับแหล่งข้อมูลอย่างพงศาวดารพระเจ้าแทโจ (Annals of King Taejo)
4. อี จีฮัม (โทจอง) และโทจองบิกยอล
อี จีฮัม (1517-1578) นามปากกาโทจอง (Tojeong) เป็นนักปราชญ์และข้าราชการช่วงกลางสมัยโชซอน เล่ากันว่าเขามาจากโบรยอง (Boryeong) ในชุงช็อง (Chungcheong) และรับราชการช่วงปลายชีวิตเป็นผู้ว่าเมืองอาซาน (Asan) เขารอบรู้ด้านดาราศาสตร์ คัมภีร์อี้จิง และการแพทย์ และมีเรื่องเล่าว่าเขาช่วยเหลือคนยากจน หลายคนจึงมองว่าเขาเป็นนักคิดเชิงปฏิบัติมากกว่าผู้ทำนาย
โทจองบิกยอล (Tojeong Bigyeol) ตำราสำหรับอ่านโชคชะตาของปีที่จะมาถึง น่าจะเป็นตำราทำนายที่คุ้นเคยที่สุดในเกาหลี มีการกล่าวกันกว้างขวางว่าเป็นผลงานของอี แต่นักวิชาการตั้งข้อสงสัยในเรื่องนี้ เรื่องเล่าหนึ่งระบุว่ามีฉบับลายมือจำนวนมากหมุนเวียนก่อนจะถูกรวบรวมเป็นฉบับพิมพ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และนักคติชนวิทยาบางคนคิดว่ามีการยืมชื่อของเขาเพื่อให้ตำราน่าเชื่อถือ อีมีตัวตนจริง แต่ไม่แน่ชัดว่าเขาเขียนตำรานี้หรือไม่ และปลอดภัยกว่าที่จะกล่าวว่าตำรานี้ก่อรูปขึ้นในหมู่ประชาชนทั่วไปตลอดหลายชั่วอายุคนต่อมา